ارسال نظر

 ناصر فکوهی

ملت، شهروند و وحدت ملی 

در ایران به هیچ رو نباید و نمی توان از سیستم‌های اروپایی «قوم کشی » و «زبان کشی» یعنی سیستم‌هایی که تلاش می‌کردند با یکدست کردن زبان و قومیت، دولت ملی بسازند استفاده کرد. این اشتباه بزرگ نظام سیاسی ایران در دوره پهلوی اول بود که در دوره پهلوی دوم نیز ادامه یافت. برعکس در ایران ملت می‌تواند و باید بر اساس هویت‌های چند گانه ایرانی به وجود بیاید که شامل تفاوت‌های بسیار می‌شود اما تفاوت‌هایی که همگی ما را بیشتر غنی می‌کنند تا فقیر: باید زبان فارسی را تا به نهایت در سیستم جهانی تقویت کرد و به ایرانیان در هر کجای دنیا هستند نشان داد و قانعشان کرد که نوشتن به زبان انگلیسی یا زبان‌های دیگر کاری در درجه اول در خدمت آن زبان‌ها و آن فرهنگ‌ها است و نه زبان و فرهنگ ایرانی. ما ابتدا باید موقعیت زبان خودمان را که یکی از ۱۵ زبان اصلی دنیا است، در جهان بهتر کنیم و بعد به فکر آن باشیم که با سخن گفتن و نوشتن به زبان بیگانه خودمان را مطرح کنیم و تصور کنیم که این یعنی موقعیت برتر در جهان. در مقام دوم ما باید زبان‌های قومی و محلی خود را که در قانون اساسی کشور نیز به رسمیت شناخته شده‌اند، تقویت کنیم و در مدارس آنها را به دانش آموزان همان قومیت و حتی قومیت‌های دیگر بیاموزیم، ما باید به ایجاد ادبیات و رسانه‌ها به زبان‌های غیر از فارسی در داخل کشورمان کمک کنیم و به همگان ثابت کنیم که وجود زبان‌های متعدد به هیچ رو به معنی از میان رفتن وحدت و انسجام ملی نیست و برعکس این انسجام را بسیار قدرتمند تر خواهد کرد. در یک کلام ما باید به ساخت مفهوم دولت، هر چند با ابزارهای اسطوره‌ای (زیرا راه دیگری برای این کار نیست) اما به شیوه‌ای هوشمندانه بپردازیم، رمانتیسمی که ما باید برای این ساخت به کار ببریم باید در ترکیبی از قهرمانان ملی و قهرمانان محلی، از ادبیات ملی و محلی و حتی جهانی شکل بگیرد. حضور ما در جهان از طریق زبان فارسی در درجه نخست، اما سپس از طریق سایر زبان‌های بین المللی از یک سو، و ایجاد امکان این حضور به تمام زبان‌ها و قومیت‌های کشورمان در سطح ملی و بین المللی از سوی دیگر، در این میان امری ضروری است. نگاه بیناندازیم به رابطه‌ای که فرانسوی‌ها و حتی انگلیسی زبان‌ها به زبان و فرهنگ خود دارند و لحظه‌ای حاضر نیستند آنها را به سود زبان حتی کشوری که بر آن تخصص گرفته‌اند رها کنند و این را به حساب شوینیسم نگذاریم بلکه بفهمیم که این راز بقای یک تمدن است. در یک کلام اگر خواسته باشم تمام حرف هایم را به سادگی خلاصه کنم باید بگویم: قدر زبان فارسی مان و قدر زبان‌های محلی و قومی مان را بدانیم و هر چقدر می‌توانیم تقویتشان کنیم.

ارسال نظر

گرایش دانشجویان بلوچ به هویت ملی در ایران

 دکترمحمّد عثمان حسین بر

ارسال نظر

ارسال نظر

 باري ديگر شاهد زنداني شدن پنج تن از کارگران اين مرز و بوم هستيم. فريدون نيکوفرد، جليل احمدي، قربان عليپور، علي نجاتي ومحمد حيدري مهر از فعالان سنديکاي کارگران نيشکر هفت تپه طي احکام صادره از طرف شعبه 1 دادگاه دزفول و تاييد اين حکم توسط شعبه 13 دادگاه انقلاب اهواز براي مدت 6 ماه راهي زندان شدند.

سنديکاي کارگران شرکت واحد اتوبوس راني تهران و حومه ضمن محکوم کردن احکام زندان نامبردگان، براي دفعات مکرر مظلوميت کارگران را که در راستاي احقاق حقوق خود به زندان افکنده شده اند، فرياد بر مي آورد و اين گونه اعمال را به شدت محکوم مي کند. 

سنديکاي کارگران شرکت واحد اتوبوس راني تهران و حومه با اعتقاد به بي گناهي افراد فوق الذکر و نيز دو تن از ياران خود؛ ابراهيم مددي و منصور اسالو خواهان آزادي بي قيد و شرط همه ي کارگران زنداني است.

با اميد به گسترش صلحح و عدالت در همه جهان

سنديکاي کارگران شرکت واحد

اتوبوسراني تهران و حومه

آبان 1388

 

ارسال نظر

ارسال نظر

ارسال نظر

 در پی پرداخت نشدن حقوق و مزايای کارگران پالايشگاه نفت آبادان، جمعی از کارگران اين پالايشگاه روز گذشته دست به تجمع اعتراضی زدند. تجمع‌کنندگان که جمعيت آنان بيش از ۳۰۰ نفر تخمين زده می‌شود بيش از سه ماه است که حقوق دريافت نکرده‌اند

یه گزارش هرانا ، روزنامه تهران امروز درباره تجمع اعتراض آميز کارگران پالايشگاه نفت آبادان خبر داد که"مسئولان پالايشگاه نفت آبادان نيز در پاسخ به کارگرانی که در فاز سوم اين پالايشگاه مشغول به فعاليت هستند، گفته‌اند که آنان زير نظر پيمانکار بخش خصوصی فعاليت می‌کنند و حقوق آنها ارتباطی با پالايشگاه ندارد."

ارسال نظر

بنیاد پژوهش های ایرانی در 20 سالگی –گزارش اولین روز کنفرانس

نوشین شاهرخی, ٣٠ خرداد ١٣٨٨

از خوش‌آمدگویی‌ها که بگذریم، سه بحث در کنفرانس مطرح شد. بحث نخست را باربارا دودن، مورخ و استاد دانشگاه هانوفر، ارائه داد.  در بحث دوم لوا زند به نگارش زنان از تن خود پرداخت و پایان‌بخش بحث‌های امشب میزگردی با شرکت اعظم قریشی، جمیله داوودی، آذر شیبانی، شادی امین و صدیقه فخرآبادی بود. شهرزاد نیوز: جمعه 19 ژوئن 2009 نخستین روز از بیستمین کنفرانس بنیاد پژوهش‌های زنان ایرانی در مرکز فرهنگی (پاویلون) شهر هانوفر برگزار شد. گروه کر زنان- عکس از شهرزاد نیوز اولین روز کنفرانس با ترانه‌ و آوازخوانی زنان آغاز شد و پایان یافت. فیلمی نیز از سوی میزبانان کنفرانس تهیه شده که دربرگیرنده‌ی تکه‌هایی از بیست سال کنفرانس های بنیاد بود. به جز گفتگو با بنیانگزاران نخستین و بسیاری از سخنرانان این دو دهه، تاریخچه‌ای نیز از بنیاد ارائه گردید. همچنین امسال بجای زن نمونه از میزبانان دو دهه‌ی بنیاد قدردانی شد. از خوش‌آمدگویی‌ها که بگذریم، سه بحث در کنفرانس مطرح شد.

ارسال نظر

 

           محمد پورعبدالله، دانشجو و بلاگ نويس فردا محاکمه می شود

     

محمد پورعبدالله در حال حاضر با اسرار وزارت اطلاعات با گزارشهايی که عليه وی تهيه و تنظيم کرده است در بازداشت موقت به سر می برد. وزارت اطلاعات که بر ضابط قضايی بودن آن اختلاف نظر وجود دارد در اين پرونده نقش اساسی داشته است
در روز ششم ارديبهشت ۱۳۸۸ با دستور مقام قضايی توانستم آقای محمد پورعبدالله را در زندان قزلحصار کرج ملاقات کنم و وکالت وی را به عهده گيرم. پس از اينکه برای محمد از سوی بازپرس شعبه دوم امنيت دادسرای انقلاب، قرار مجرميت و کيفرخواست واهی و بی اساس به اتهام عضويت در گروههای تشکيل شده با اهداف اقدام عليه امنيت داخلی صادر شد. پرونده جهت رسيدگی ماهوی وصدور حکم به شعبه پانزدهم دادگاه انقلاب تهران ارجاع گرديد. امروز توانستم پرونده محمد را مطالعه کنم در اين پرونده آقای دادخواه، اينجانب و خانم صباغيان وکالت ايشان را به عهده داشته و به دفاع از حقوق وی می پردازيم.

محمد پور عبداله در حال حاضر با اسرار وزارت اطلاعات با گزارشهايی که عليه وی تهيه و تنظيم کرده است در بازداشت موقت به سر می برد. وزارت اطلاعات که بر ضابط قضايی بودن آن اختلاف نظر وجود دارد در اين پرونده نقش اساسی داشته است. به عنوان مثال يکی از خواسته های اين وزرات خطاب به معاونت امنيت دادسرا اين بوده است که: خواهشمند است در صورت موافقت دستور فرماييد به منظور ادامه تحقيقات و تکميل پرونده متهم از زندان قزلحصار به زندان اوين بند ۲۰۹ امنيتی منتقل و جهت تخليه کامل جدای از ساير متهمين در اختيار اين اداره قرار گيرد؟! و بازپرس پرونده نيز اين خواسته را پذيرفته و محمد مدتها در انفرادی بازجويی می شد.

ارسال نظر

یکشنبه ۱۷ خرداد ۱۳۸۸

جلوه جواهری آزاد شد

سارا مقدم

جلوه جواهری فعال کمپین یک میلیون امضا بعد از تحمل 36 روز زندان، روز گذشته با قرار کفالت 100 میلیون تومانی آزاد شد.

جلوه جواهری ساعتی پس از آزادی در گقت و گو با روز می گوید: در سی و پنجمین روز بازداشتم با قرار کفالت 100 ممیلیون تو.مانی آزاد شدم. اتهامی که  به من وارد شد اقدام علیه امنیت ملی به خاطر فعالیت در کمپین یک میلیون امضا بود که در سی امین روز بازداشتم به من تفهیم شد.

وی با اشاره به نحوه تفهیم اتهام خود يادآور مي شود: اتهام من بعد از پایان سوال و جوابها به من تفهیم شد و البته در تمام مدت به من اتهامات دیگری زده شده که به خاطر غیر معمول بودنشان به شدت مایه تعجب و تحیرم بود  و گفته می شد که اتهامم ربطی به فعالیت در کمپین ندارد. درعین حال من می دانستم که اتهاماتی که در مورد آن از من بازجویی می شد، هیچ ربطی به من و فعالیتهایم ندارد و عجیب اینکه در آخرین روز بازجویی ام اتهام امنیت علیه امنیت ملی به خاطر فعالیت در کمپین یک میلیون امضا به من وارد شد که البته در دفاع ، همه را رد کردم و عنوان داشتم که هرگز اقدامی علیه امنیت کشورم مرتکب نشده ام.

جلوه جواهری که نیمه شب بعد از روز جهانی کارگر و به دنبال دستگیری همسرش، کاوه مظفری، بازداشت شد، درباره وضعیت او می گوید: روز سه شنبه هفته قبل بعد از ملاقات کابینی با خانواده ام، کاوه را هم آوردند و توانستم بعد از یک ماه او را ببینم. کاوه خیلی لاعر شده بود و ظاهرا همان اتهاماتی که به من وارد شده بود ، با همان شیوه ای که گفتم، به او هم زده بودند. فردا هم باید به دادگاه برود که نمی دانیم آیا می خواهند آخرین دفاع را از او بگیرند یا برای موضوع دیگری است.

جلوه جواهری در پایان گفته هایش به وضعیت زنان زندانی اشاره کرده و می گوید که آنها نیاز به توجه دارند: بعضی از زنان به خاطر نابسامانی مالی ، و به دلیل نداشتن مبالغ اندکی در زندان به سر می برند که واقعا اگر در زندان نباشند حتا می توانند در ازای کار و  در چند قسط از وضعیتی که دارند، نجات پیدا کنند.  این اواخر 28 نفر در یک اتاق زندگی می کردیم. اتاقی که گاهی به سختی می شد در وسط اتاق نشست. اتاقی که مادران باردار زندانی و مادرانی که بچه کوچک دارند به خاطر ورود مادران معتاد و فرزندانشان برای بقیه نا امن و ناسالم است. به نظرم زنان زندانی و به ویژه مادران و فرزندان زندانی واقعا نیاز به توجه بیشتری دارند.

جلوه جواهری روز گذشته پس از تحمل 35 روز زندان، با قرار کفالت 100 میلیون تومانی احترام شادفر ، یکی دیگر از فعالان زن، آزاد شد. او سحرگاه بعد از روز جهانی کارگر در حالی که ماموران برای تفتیش منزل او و کاوه مظفری به خانه شان ررفته بودند وی را بدون داشتن مجوز بازداشت، دستگیر کرده و با خود بردند.

 روز

ارسال نظر

  یکشنبه ۱۷م خرداد ۱۳۸۸

                            ۱۱۰ روز حبس انفرادی

              همراه با شکنجه های غیرانسانی دو دانشجوی دربند

خبرنامه امیرکبیر: کمیته حقوق بشر انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی امیرکبیر با انتشار بیانیه با اشاره به گذشت ۱۱۰ روز از زندان انفرادی عباس حکیم زاده و مهدی مشایخی دو دانشجوی این دانشگاه خواستار پایان نقض حقوق انسانی این دو دانشجو شد. این کمیته با یادآوری پروژه جعل نشریات برای سرکوب دانشجویان دانشگاه امیرکبیر و شکنجه های اعمال شده در آن پروژه و با توجه به گزارش های دانشجویان آزاد شده پلی تکنیک در هفته های اخیر و گزارش خانواده های دانشجویان خواستار توقف روند آزار و شکنجه دانشجویان شد. متن این بیانیه به شرح زیر است:

پس از گذشت ماهها بازداشت غيرقانونی دانشجويان دانشگاه پلي تكنيك، اسماعيل سلمان پور، حسين تركاشوند، كوروش دانشيار، نريمان مصطفوي، احمد قصابان، ياسر تركمن، مجید توکلی و مسعود دهقان، این دانشجویان با قرار وثيقه سنگين ۲۰۰ يا ۳۰۰ ميليون تومانی آزاد شدند. آزادی این هشت دانشجو در حالی است که دو دانشجوی دیگر دانشگاه امیرکبیر یعنی عباس حکیم زاده و مهدی مشایخی، با گذشت بیش از ۱۱۰ روز، هنوز در سلول های انفرادی بند ۲۰۹ اوین بسر می برند. مهدی مشایخی و عباس حکیم زاده یک روز پس از اعتراض دانشجویان دانشگاه امیرکبیر به تدفین اجساد شهدای گمنام در دانشگاه در منزل خود، همراه با رفتارهای توهین آمیز و اهانت بار ماموران وزارت اطلاعات بازداشت شده و بلافاصله به بند امنیتی ۲۰۹ اوین منتقل شدند.

مطابق با گفته های خانواده این دو دانشجوی دربند، وضعیت جسمی آنان در طی بیش از سه ماه بازداشت و در سلول های انفرادی، بشدت نگران کننده و وخیم است. دانشجویان بازداشت شده همچنین در ملاقات های خود از تداوم بازجوئی ها همراه با شکنجه های شدید جسمی برای اخذ اعترافات کذب و غیرواقعی خبر داده اند. این دانشجویان به خانواده های خود اعلام کرده اند که در بدلیل مقاومت در برابر اتهامات کذب بازجویان وزارت اطلاعات و عدم پذیرش و تسلیم در برابر سناریوسازی های بی اساس آنان شدیدا مورد ضرب و شتم قرار گرفته اند.

ارسال نظر

         نوشته ی یک پسر بچه درباره ی عشق و ازدواج - طنز

 هر وقت من يک کار خوب مي کنم مامانم به من مي گويد بزرگ که شدي برايت يک زن خوب مي گيرم. تا به حال من پنج تا کار خوب کرده ام و مامانم قول پنج تايش را به من داده است. حتمن ناسرادين شاه خيلي کارهاي خوب مي کرده که مامانش به اندازه استاديوم آزادي برايش زن گرفته بود. ولي من مؤتقدم که اصولن انسان بايد زن بگيرد تا آدم بشود، چون بابايمان هميشه مي گويد مشکلات انسان را آدم مي کند.

در عزدواج تواهم خيلي مهم است يعني دو طرف بايد به هم بخورند. مثلن من و ساناز دختر خاله مان خيلي به هم مي خوريم. از لهاز فکري هم دو طرف بايد به هم بخورند، ساناز چون سه سالش است هنوز فکر ندارد که به من بخورد ولي مامانم مي گويد اين ساناز از تو بيشتر هاليش مي شود. در عزدواج سن و سال اصلن مهم نيست چه بسيار آدم هاي بزرگي بوده اند که کارشان به تلاغ کشيده شده و چه بسيار آدم هاي کوچکي که نکشيده شده. مهم اشق است! اگر اشق باشد ديگر کسي از شوهرش سکه نمي خواهد و دايي مختار هم از زندان در مي آيد.

من تا حالا کلي سکه جم کرده ام و مي خواهم همان اول قلکم را بشکنم و همه اش را به ساناز بدهم تا بعدن به زندان نروم. مهريه وشير بلال هيچ کس را خوشبخت نمي کند. همين خرج هاي ازافي باعث مي شود که زندگي سخت بشود و سر خرج عروسي دايي مختار با پدر خانومش حرفش بشود. دايي مختار مي گفت پدر خانومش چتر باز بود.خوب شايد حقوق چتر بازي خيلي کم بوده که نتوانسته خرج عروسي را بدهد. البته من و ساناز تفافق کرده ايم که بجاي شام عروسي چيپس و خلالي نمکي بدهيم.هم ارزان تر است، هم خوشمزه تراست تازه وقتي مي خوري خش خش هم مي کند!
اگر آدم زن خانه دار بگيرد خيلي بهتر است و گرنه آدم مجبور مي شود خودش خانه بگيرد. زن دايي مختار هم خانه دار نبود و دايي مختار مجبور شد يک زير زميني بگيرد. مي گفت چون رهم و اجاره بالاست آنها رفته اند پايين! اما خانوم دايي مختار هم مي خواست برود بالا! حتمن از زير زميني مي ترسيد. ساناز هم از زير زميني مي ترسد براي همين هم برايش توي باغچه يک خانه درختي درست کردم. اما ساناز از آن بالا افتاد و دستش شکست. از آن موقه خاله با من قهر است. قهر بهتر از دعواست.آدم وقتي قهر مي کند بعد آشتي مي کند ولي اگر دعوا کند بعد کتک کاري مي کند بعد خانومش مي رود دادگاه شکايت مي کند بعد مي آيند دايي مختار را مي برند زندان! البته زندان آدم را مرد مي کند.عزدواج هم آدم را مرد مي کند، اما آدم با عزدواج مرد بشود خيلي بهتر است.

ارسال نظر

ارسال نظر

 بيانيه ی ۱۰۰۰ دانشجوی دانشگاه اصفهان در اعتراض به فضای بسته ی حاکم بر دانشگاه

دانشگاه صنعتي اصفهان

خبرنامه امیرکبیر: بیش از ۱۰۰۰ دانشجوی دانشگاه صنعتی اصفهان با صدور بیانیه ای ضمن اشاره به فضای یاس آلود موجود در جامعه و دانشگاه و نیز اعتراض به این شرایط، ابراز امیدواری کرده اند که انتخابات پيش رو به تغيير رويه ها و نگرش کنونی در دانشگاه ها بیانجامد، حقوق و حرمت از دست رفته ی دانشجويان اعاده گردد، انحصار و عصبيت جای خود را به تسامح و کثرت دهد و ساحت دانشگاه از چنين حريم شکنی هايي مصون بماند.

دهمين دوره ی انتخابات رياست جمهوری در شرايطی فرا می رسد که سياست های تنگ نظرانه و آمرانه ی دولتی در حوزه های مربوط به زنان فضای تنفسی را برای نيمی از جامعه به صورتی مضاعف سنگين و سرب آلوده کرده است. اعمال تبعيض های جنسيتی ماتتد طرح سهميه بندی در آزمون های ورودی دانشگاه ها و برخورد امنيتی- پليسی و غيرکارشناسانه با آسيب های اجتماعی مانند طرح ” گشت های ارشاد “، به تضييع حقوق و تحديد آزادی های اساسی انجاميده است. در اين ميان، نهاد دانشگاه هم از آسيب سياست های مدنيت ستيز و تبعيض آميز دولتی آسوده نبوده است. فضای آغشته به بي اعتمادی و سرخوردگی در دانشگاه که روز به روز با نقض حريم خصوصی دانشجويان به ويژه دختران ترس خورده تر شده، انگيزه ی انتشار اين بيانيه بوده است. از مصاديق تضييع حقوق دانشجويان دختر در دانشگاه می توان به موارد زير اشاره کرد:

• محدود سازی و نظارت های بيش از اندازه که در حضور و غياب های شبانه و همين طور ايجاد محدوديت زمانی برای رفت و آمد دختران در خوابگاه نمود دارد. • دخالت در حوزه شخصی افراد (مانند ايرادهای بي مورد به نوع پوشش و حتی رنگ لباس) و به رسميت نشناختن حق انتخاب و حق متفاوت بودن. • تقسيم بندی خودی غيرخودی در رفتار با دانشجويان و برخوردهای سليقه ای، ارايه گزارش های نادرست به کميته انضباطی و احضارهای غيرموجه پی در پی، همراه با بکارگيری اهرم های فشاری نظير تماس با خانواده که آرامش فکری دختران دانشجو را با مخاطره مواجه کرده است. • تفکيک های بی معنای جنسيتی مانند جداسازی بعضي فضاهای آموزشی. • تعرض به حوزه ی خصوصی افراد با توجيه جلوگيری از “اختلاط غيرضروری” و تحقير و هتک حرمت دانشجو توسط افراد مسئول و غيرمسئول. • حساسيت های غيرقابل توجيه نسبت به برنامه ها و فعاليت های مربوط به حوزه زنان.

• قوانين و آيين نامه های مبهم در کنار نهادهای موازی مثل کميته انضباطی، انتظامات، حراست و دفتر تعاملات اجتماعی که حدود وظايف و اختيارات هيچ کدام روشن نيست و گويی مسئوليت شان تنها در کنترل روابط خصوصی افراد و پوشش دختران دانشجو خلاصه می شود.

در پس رفتار و نگاه محدودکننده ای که بعضی مصاديق آن در بالا آمد، ذهنيت های تنگ نظرانه و متصلبی وجود دارد که حضور زنان و دختران را در عرصه ی عمومی برنمیتابد. حتی اگر نتيجه ی آن، تعويق روند توسعه باشد. ذهنيت هايی که حضور فعال اجتماعی زنان را موجب افزايش فساد در جامعه مي داند و تحصيل دختران را تنها به منظور “مادری بهتر شدن” به رسميت می شناسد و با ايفای نقش اجتماعی زنان ورای نقش سنتی آن ها مخالف است. گرچه اين نگاه کنترل گرا که همه را مشکوک و گناهکار می بيند با ايجاد محدوديت های فيزيکی در پی اين است که محدوديت را در روان افراد و فرهنگ عمومی نهادينه کند، اما تداوم سياست های محدودساز و تحميل موانع حقوقی در مسير طبيعی رشد اجتماعی زنان، تدارک گر سيلی خواهد بود که به وقت جاری شدن لطمه های جدی به هنجار های اجتماعی وارد می آورد.

رفتارهای زننده، غيرمسئولانه و بی نتيجه با نوع پوشش و حجابی که مورد پذيرش عرف جامعه است و اجبارهای قانونی و غيرقانونی در اين زمينه، نه تنها کمکی به اخلاق نمی کند، که حجاب را از درون مايه ی ارزشی خود تهی و به ضد ارزش بدل می سازد.

کم توجهی دانشجويان نسبت به استيفای حقوق تضييع شده ی خود از يکسو و تصويب قوانينی که امکان اعتراض به احکام نهادهای انضباطی داخل دانشگاه ها را با مشکل مواجه کرده و اين نهادها را غير پاسخگوتر و عملکردشان را غيرمسئولانه تر ساخته ( نظير آيين نامه ی اخير “شورای عالی انقلاب فرهنگی” که مانع شکايت از احکام صادر شده در دانشگاه به ديوان عالی عدالت اداری می شود) از سوی ديگر، به پيشروی محدوديت ها و تضييع حقوق دانشجويان انجاميده است.

ما امضاکنندگان اين بيانيه علی رغم وجود فضای يأس آلودی که بيهودگی انجام هرگونه فعاليت فرهنگی و اصلاحی را تلقين می نمايد، اعتراض خود را نسبت به شرايط موجود دانشگاه اعلام مي داريم و ضمن دعوت از دوستانمان برای جدی گرفتن و پيگيری حقوق خود، اميدواريم انتخابات پيش رو به تغيير رويه ها و نگرش کنونی در دانشگاه ها بیانجامد، حقوق و حرمت از دست رفته¬ی دانشجويان اعاده گردد، انحصار و عصبيت جای خود را به تسامح و کثرت دهد و ساحت دانشگاه از چنين حريم شکنی هايي مصون بماند.

ارسال نظر

  همه چیز مثل یک بازی مضحک است - مریم حسین خواه

                                                                                            

این روزها حتی فکر کردن به برابری هم جرم است و بهایش زندان و محاکمه و شلاق و حکم های تعزیری و تعلیقی و جریمه های نقدی و وثیقه های چند میلیون تومانی....

همه چیز مثل یک بازی مضحک است که نه می توان توضیحش داد و نه توجیه اش کرد.

در روزهایی که کاندیداهای ریاست جمهوری برای جمع کردن رای مردم دم از برابرخواهی و رفع تبعیض های جنسیتی می زنند، مردان و زنانی که در سخت ترین روزها دست از برابرخواهی شان برنداشتند در زندانند.

آنها در زندانند و انگار صدای برابرخواهی شان در هیاهوی انتخابات گم شده است.

نگرانشان نیستم، می دانم که روزهای سخت زندان، گام هایشان را محکم تر می کند و ایمان شان را راسخ تر.

می دانم کابوس زنانی که زندگی شان را بخاطر این قوانین نابرابر باخته اند، همه عمر با آنها می ماند و نمی گذارد که فراموش کنند رویای آن جهان بهتر و برابرتر و شادتر را.

می دانم این بازی مضحک «اقدام علیه امنیت ملی» را بیشتر از این نمی توان ادامه داد و امروز و فردا است که دوباره بیایند با یک بغل تجربه و نوشته و ایمان.

من نگران سرزمینی هستم که عزیزترین فرزندانش را دستبند می زند و پشت دیوارهای بلند زندان می فرستد تا فریاد برابرخواهی شان را در گلو خفه کند.

من نگران سرزمینی هستم که زمامدارنش نمی دانند فریاد برابرخواهی با دربند کشیدن برابرخواهان خاموش نمی شود.

بیهوده می ترسم، این روزها تمام می شوند.

این روزهای سراسر تلخ و سرد تمام می شوند و روزی خواهد آمد که به یمن همه استواری های تان، دلخوش باشیم به دنیایی که شادتر است و برابرتر و آزادتر.

ارسال نظر

      فراخوان  به کمپین برای آزادی دستگیر شدگان روز جهانی کارگر

 
در روز جهانی کارگر هنگامی که کارگران و خانواده های آنان که بنابر فراخوان کمیته برگزاری مراسم اول ماه مه(مشتمل بر تشکل های مستقل کارگری ایران) که برای اعلام مطالبات خود و گرامی داشت این روز درپارک لاله تهران گرد هم آمده اند، به همراه تعداد دیگری از مردم حاضر درپارک مورد یورش نیروهای امنیتی-پلیسی و ماموران لباس شخصی قرار گرفتند.این نیروها با انواع ابزار و روش های سرکوب، تعداد زیادی را شدیدا مجروح و بیش از صد و پنجاه نفر را در حالی که مورد ضرب و شتم واقع شده بودند، دستگیر و روانه زندان کردند.از این تعداد هنوز حدود یکصد تن درزندان به سر می برند. این افراد هیچ جرمی مرتکب نشده بودند که این چنین غیر انسانی سرکوب و به بند کشیده شده اند. آنها فقط به خاطر این که همزمان با میلیاردها کارگر دیگر در سراسر دنیا و به دلیل طرح مطالبات میلیون ها انسان در ایران که هر روزه تحقیر می شوند، به دلیل برپاکردن تشکل های مستقل سرکوب می شوند وماه های متمادی حقوقی دریافت نمی کنند، تنها به دلیل این که صدای اعتراض برآورده اند، امروز در بدترین شرایط در زندان هستند. هر روز خانواده هایشان که برای آزادی آن ها در مقابل دادگاه ها و مراجع دیگرقضایی مراجعه می کنند اما با برخوردهای نامناسب و پاسخ های ضد و نقیض مواجه می شوند. ما میلیون ها کارگر و زحمتکش و مساوات طلب نسبت به عزیزان دربند و خانواده هایشان مسئول هستیم و نباید آن ها را تنها بگذاریم. باید فورا متحدانه دست به کار مبارزه ای وسیع تا آزادی همه دستگیر شدگان شویم.

 ما ضمن اعلام این کمپین از تمامی تشکل ها و نهادهای کارگری و حقوق بشر داخلی و بین المللی می خواهیم که با تمامی توان خود و به فراخور امکانات خود و از هر طریق ممکن، ضمن محکوم کردن دستگیری این عزیزان و درخواست برای آزادی بی قید و شرط آنان به حمایت های گوناگون و متناسب با توان خود از این عزیزان و خانواده های آنان و اصرار بر مطالبات اعلام شده در قطعنامه اول ماه مه این کارگران بپردازند.


                             زنده باد همبستگی طبقاتی کارگران جهان

اعلام حمایت ها، بیانیه ها و گزارش اقدامات انجام شده خود را به این  نشانی بفرستید: This e-mail address is being protected from spam bots, you need JavaScript enabled to view it این آدرس ایمیل در برابر اسپم ها محافظت شده است. برای دیدن آن باید جاوااسکریپت فعال باشد.  

                                      نوزده اردیبهشت 88

                        کمیته ی برگزاری مراسم روز جهانی کارگر    

سندیکای كارگران شرکت واحد اتوبوسراني  تهران و حومه

سندیکای كارگران نیشکر هفت تپه

اتحادیه آزاد کارگران ایران

هیئت بازگشایی سندیکای کارگران نقاش و تزئینات ساختمان

شورای همکاری تشکل ها و فعالین کارگری شامل:

       - کمیته پیگیری برای ایجاد تشکل های آزاد کارگری

       - کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری

        - جمعی از فعالین کارگری

        - شورای زنان

کانون مدافعان حقوق کارگر

                                        و با حمایت :

ارسال نظر

              شکنجه برای اعتراف فعالان کارگری

جعفر عظیم‌زاده از فعالان سندیکاها و اتحادیه‌های کارگری که در زندان به سر می‌برد، به اتفاق دو کارگر دیگر زیر فشار و ضرب و شتم قرار گرفتند تا به اقداماتی که انجام نداده‌اند، اجباراً اعتراف کنند.

در روزهای گذشته و نیز امروز دوشنبه ۴ خرداد تعدادی از زندانیان که همگی برخلاف رویّه عادلانه قضایی بازداشت شده‌ بودند، از جمله آقایان همایون جابری، منصور حیات‌غیبی، ستار امینی، نبی معروفی، اسدالله اقبالی، حمید شرقی، جمشید رجبی، داوود میرزایی و نودهی آزاد شدند.
گفتنی است چند روز قبل از روز جهانی کارگر وزیر کار جمهوری اسلامی ایران در حاشیه یک اجلاس بین‌المللی به نمایندگان سازمان بین‌المللی کار(ILO) قول داده بود که امسال در اول ماه می، هیچ فعال کارگری در ایران بازداشت نخواهد شد.

خانواده جعفر عظیم‌زاده، رییس اتحادیه آزاد کارگری، از وضعیت نامساعد و سرگیجه‌ی این سندیکالیست مورد تعرض جسمی قرار گرفته، خبر دادند و اضافه کردند در اعتراض به این فشارجسمیِ وارد آمده، به دفتر حقوق شهروندی قوه قضاییه رسماً شکایت خود را تسلیم کرده‌اند.

بسیاری از فعالان که در روز جهانی کارگر بازداشت شده‌اند از جمله علیرضا ثقفی و پسر ایشان محسن ثقفی، حسین اکبری، ابوالحسن شفا، عبدالله وطن‌خواه، عزیز محمدی، حسین اکبری، مصطفی حاتمی، ناصر ابراهیمی و عزیز یاری همچنان در بلاتکلیفی و زندان به‌سر می‌برند.

                                                                            http://www.kharaabaat.com

ارسال نظر